W obliczu dynamicznego rozwoju infrastruktury sieciowej, branża telekomunikacyjna coraz częściej mierzy się z krytycznym wąskim gardłem wzrostu. Jedna z kluczowych technologii w komunikacji optycznej – zwielokrotnienie z podziałem długości fali (WDM) – stała się kluczowym rozwiązaniem pozwalającym pokonać te ograniczenia fizyczne.

Jeśli światłowód porównać do autostrady, tradycyjna komunikacja jednofalowa przypomina jeden pojazd zajmujący całą drogę. Technologia WDM zasadniczo dzieli tę fizyczną ścieżkę na wiele niezakłócających się „wirtualnych pasów” (różnych długości fal optycznych), umożliwiając jednoczesną transmisję wielu sygnałów danych przez to samo światłowód. Podstawowym elementem sprzętowym umożliwiającym działanie tej technologii jest pasywny filtr DWDM (Dense Wavelength Division Multiplexing). Niniejszy artykuł zawiera krótką analizę tej technologii.

I. Podstawowe zasady i zalety filtrów pasywnych

Pasywny DWDM, OSP Ring OADM, 1 kanał, odstęp 100 GHz, kanał 48, włókno 900um 1m, złącze SC/APC

Termin „pasywny” oznacza, że ​​urządzenie nie wymaga zewnętrznego zasilania. Zamiast tego opiera się wyłącznie na precyzyjnych powłokach cienkowarstwowych lub strukturach siatkowych, aby precyzyjnie rozdzielać (demultipleksować) lub łączyć (multipleksować) sygnały optyczne o różnych długościach fal.

Ta czysto fizyczna cecha optyczna zapewnia wyjątkową stabilność i niezawodność, dzięki czemu urządzenie jest wysoce odporne na zakłócenia elektromagnetyczne. Dzięki temu doskonale nadaje się do długotrwałej pracy w pomieszczeniach ze złożonym sprzętem telekomunikacyjnym lub w trudnych warunkach zewnętrznych.

W architekturach sieci optycznych pasywne filtry DWDM pełnią funkcję „kontrolerów ruchu”. Ściśle przestrzegają one standardów Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU-T), dzieląc okno transmisji optycznej o niskich stratach na dziesiątki, a nawet setki niezależnych kanałów komunikacyjnych o wyjątkowo wąskim odstępie długości fali.

Oznacza to, że pojedynczy światłowód, który pierwotnie mógł przenosić tylko jeden sygnał, może natychmiast zwiększyć swoją przepustowość kilkadziesiąt razy, radykalnie poprawiając wydajność widmową.

II. Typowe scenariusze zastosowań i ich wartość

Pasywny DWDM, OSP Ring OADM, 1 kanał, odstęp 100 GHz, kanał 52, monitor (1%), włókno 900um 1m, bez złącza

Te pasywne filtry są zazwyczaj projektowane w standardowych obudowach, takich jak moduły kasetowe LGX lub 19-calowe karty do montażu w szafie rack, i wyposażone w precyzyjne złącza światłowodowe, umożliwiające bezproblemową integrację z istniejącymi sieciami światłowodowymi jednomodowymi. Ich kluczowe zalety to:

Metropolitalna sieć przesyłowa i rozbudowa sieci szkieletowej

Bez konieczności dodawania nowych fizycznych kabli światłowodowych technologia WDM może szybko zwiększyć przepustowość transmisji w sieciach metropolitalnych i regionalnych sieciach szkieletowych, spełniając w ten sposób ogromne wymagania dotyczące przepustowości danych w przypadku takich usług, jak strumieniowe przesyłanie wideo wysokiej rozdzielczości i przetwarzanie w chmurze.

Zewnętrzne instalacje (OSP) i sieci dostępowe

Ze względu na pasywność i bezobsługowość urządzenia te są powszechnie stosowane w zewnętrznych sieciach dystrybucji optycznej, skutecznie redukując długoterminowe koszty operacyjne i konserwacyjne dla operatorów telekomunikacyjnych.

Połączenie centrów danych

W centrach danych lub pomiędzy wieloma centrami danych filtry pasywne umożliwiają niezwykle wydajne kierowanie wieloma sygnałami optycznymi przy wyjątkowo niskich stratach wtrąceniowych, gwarantując szybką i stabilną transmisję danych.